Chyba każdy, nawet dziecko potrafi rozpoznać tę charakterystyczną głowę, lekko atletyczne ciało. Całość jest elegancka, a nawet fascynująca.

Szeroki i lekko zadarty nos odziedziczył po swym przodku - bullenbeisserze, przeznaczonym do polowania (a także do walki), którego zadaniem było przytrzymanie zwierzyny do chwili nadejścia myśliwego. Pies w żadnym wypadku nie mógł zwolnić chwytu. Nos lekko cofnięty w stosunku do szczęki ułatwiał w tej sytuacji oddychanie.

Głowa nadaje bokserowi charakterystyczny wygląd. Niekiedy wydaje się, że jego pysk ma niemal ludzki wyraz. W 1988 zmodyfikowano standard by sprostać wymogom przepisów zakazujących obcinania uszu. Nie obcięte uszy powinny opadać wzdłuż policzków.

Ogon obcinany częściej (bo to prosty zabieg) jest noszony wysoko. Podkreśla sylwetkę i wzmacnia wrażenie jej krótkości.

Bokser nie powinien być ani za gruby, ani za lekki. Całość sylwetki jest naturalnie harmonijna. Wyraziste oblicze boksera nabiera powagi dzięki czarnej masce. Skóra na głowie marszczy się tylko wówczas, gdy bokser nastawia uszy. U psów o uszach nie obciętych - w przypadku pobudzenia. Od nasady nosa ku dołowi występują zmarszczki i bruzdy.

Wysokość ciała jest różna w zależności od płci zwierzęcia. Psy w kłębie mierzą zazwyczaj od 57 do 63 cm, suczki natomiast osiągają wzrost 53 do 58 cm.

Waga pieska waha się w przedziale 25 do 33 kg.

Szata jest krótka, z połyskiem i gładka. Pielęgnacja owłosienia nie sprawia kłopotu. Jedynie podczas wzmożonego wypadania włosów psa wystarczy raz dziennie porządnie wyczesać.

Maść - złota lub pręgowana. Zdarzają sie egzemplarze czarne lub białe, co w środowisku wystawowym jest niepoządane. Maść może posiadać białe oznakowania.

Więcej szczegółowych informacji na temat wzorca wkrótce...